Geschiedenis van Country Music

Ralph Peer ontdekte tijdens deze legendarische opnamesessies de twee eerste supersterren van het genre: The Carter Family (met hun traditionele bergmuziek) en Jimmie Rodgers (de “Singing Brakeman” die blues en yodeling combineerde). Dit moment wordt gezien als het officiële begin van country als muziekgenre.

De Grand Ole Opry radio-uitzendingen maakten Nashville het centrum van de countrywereld. Tegelijkertijd ontwikkelde Bill Monroe een sneller, virtuoos subgenre genaamd ‘Bluegrass’, gekenmerkt door complexe mandoline-, banjo- en vioolpartijen.

De ruwe “Honky Tonk” stijl ontstond in de bars van Texas en Alabama. Hank Williams werd de absolute koning van dit tijdperk met hits als “Your Cheatin’ Heart”. Zijn tragische dood op 29-jarige leeftijd versterkte de mythe van de lijdende countryartiest.

Om te concurreren met Rock & Roll, ontwikkelden producers als Chet Atkins de gladde Nashville Sound (denk aan Patsy Cline en Jim Reeves) met strijkers en achtergrondkoren. Als tegenreactie ontstond in Californië de Bakersfield Sound (Buck Owens, Merle Haggard), die teruggreep naar de luide elektrische gitaren en drums.

Toen Nashville te restrictief werd, lieten artiesten als Willie Nelson en Waylon Jennings hun haar lang groeien en namen ze artistieke controle terug. Hun album Wanted! The Outlaws werd het eerste countryalbum dat platina behaalde (1 miljoen verkopen).

De “Class of ’89” (o.a. Garth Brooks en Alan Jackson) zorgde voor een ongekende populariteit. Garth Brooks bracht rock-showelementen naar countryconcerten en verkocht wereldwijd meer albums dan wie dan ook, behalve The Beatles.

Het genre is breder dan ooit. Terwijl artiesten als Florida Georgia Line en Luke Bryan pop en hip-hop invloeden mengden (“Bro-Country”), is er een sterke revival van traditionele sounds via artiesten als Chris Stapleton en Luke Combs, en crossovers zoals “Old Town Road”.